اي آسمان رفت عشق من از دست من.... عشق هميشه مست من..... يک عمر..... با بخت بدش بگريستم..... بگريستم...... باري نپرسيد از دلم، من کيستم؟ من چيستم......
لطفاً اين متن رو به اونايي كه براتون ارزش دارن بفرستين. براي اونايي كه زندگي شما رو لمس كردن. اونايي كه وقتي احتياج داشتين، باعث شدن بخندين. اونايي كه باعث شدن وقتي ناراحت بودين، سمت روشن واقعيتها رو ببينين. اونايي كه شما ميخوايد بدونن كه شما قدر دوستي با اونا رو ميدونين. اگه اين كار را نكنين، خوب براتون اتفاقي بدي نميافته ولي تنها شانس روشن كردن روز يك دوست با يك نامه رو از خودتون گرفتين
كاش مي دانستي انتظار ديدنت چه مجازاتي است . . . شايد ديگه تنهام نمي زاشتي
در سكوت مي توان نگاه را معنا كرد و آن را با عشق به دل پيوند زد مي توان بهار را به ديدار برگهاي خزان زده برد و براي رازقي هاي اميد از عطر دوست داشتن گفت مي خواهم سكوت كنم و تنها به حرف نگاهت گوش كنم
كاش مي شد سه چيز را از كودكان ياد بگيريم:
بي دليل شاد بودن و پاي كوبيدن
هميشه سرگرم كار بودن و بيهوده ننشستن
حق و خواسته خود را با تمام وجود خواستن و فرياد زدن
نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي محبت از درخت آموز که حتي سايه از هيزم شکن هم بر نمي دارد
نه!!!
هرگز شب را باور نكردم
چرا كه
در فراسوهاي دهليزش
به اميد دريچه اي دل بسته بودم
داني که چرا ز ميوها سيب نکوست: نيمي رخ عاشقست نيمي رخ دوست اين زرد و سرخي که در او مي بيني: زرديش رخ عاشقست سرخيش رخ دوست
هيچ بادي نتوانست که پيغام مرا پشت ديوار دل او ببرد لا اقل روزي اگر پرسيد در مورد عشق پس بگوييد به او عشق همان بود که من به تو مي ورزيدم
خدا به انسان دو دست داده دو تا پا داده دو تا گوش داده ولي ميدوني چرا يه دونه قلب داده براي اينکه بگردي دوميشو پيدا کني
تو را هيچگاه نمي توانم از زندگي ام پاک کنم چون تو پاک هستي مي توانم تو را خط خطي کنم که آن وقت در زندان خط هايم براي هميشه ماندگار ميشوي و وقتي که نيستي بي رنگي روزهايم را با مداد رنگي هاي يادت رنگ مي زنم
با شب چه رازها كه نگفتم
اما شب هم راز دار نبود
چو با ستاره ها نشست
راز را نگه نداشت
زبان گشود
بي تو يک گوشه ميشينم سر رو زانوهام ميذارم...
حالا اين اتاق خالي تو رو ياد من مياره،بي تو زندگي با مردن واسه من فرقي نداره،
تو بگو که من چه کردم که ديگه دستات سرده،کاشکي بودي و ميديدي عشق تو با من چه کرده...
به 3 چيز اعتماد نکن--->دل،زمان،عمر...دل رنگ پذيره،زمان در تغييره،عمر در تقديره...
براي تو مي نويسم براي مهرباني چشمانت براي صميميتي كه در كلامت موج مي زند براي تو مي نويسم براي لبخند شيريني كه روي لبانت نقش مي بندد و براي نهال مهري كه در سينه پرمهرت مي رويد فقط براي تو مي نويسم كه صدايت زيباترين ترانه هستي است و براي نامت كه پراز رازورمز زيبايي است فقط براي تو مي نويسم
دچار يعني عاشق
و فكر كن كه چه تنهاست
ماهي كوچك كه دچار آبي درياي بي كران باشد...
خدايا کمکم کن تا عاشقانه ترين نگاهها را در چشمانش بريزم خدايا کمکم کن تا در بعد عشق او بهترين و شيرين ترين باشم به من کمک کن تا سرودن عشق را به هنگام طلوع افتاب هر بام بر لبانش جاري سازم و راز عشق را در گوشش سر دهم خداوندا او را نگه دار که من به عشق او زنده ام
اين دلتنگم را هيچ کس مرهم نبود* آخرين نور اميدم نور چشمان تو بود* روزها و شبها قصه ي بود و نبود* خاطرم هر جاي قصه با تو بود * رفتي و اين رسم دلداري نبود *آخر قصه نمي دانم دلت پيش که بود
هميشه انقدر ساده نرو و مگذر لااقل نگاهي به پشت سرت کن...! شايد کسي در پي تو مي دود و نامت را با صداي بي صدايي فرياد ميزند...! و تو... هيچ وقت او را نديده اي
کسي معني دلتنگي رو درک مي کنه که طعم وابستگي راچشيده باشد پس هيچ وقت وابسته نشو که سرانجام آن وابستگي......دلتنگي است
چقدر سخت است گل آرزوهايت را در باغ ديگري ببيني و هزار بار در خودت بشکني و آن وقت آرام زير لبت بگويي: گل من باغچه ي نو مبارک
در اين حريم شبانه ستم گرفته در اين شب خوف و خاكستر كه غم گرفته رفيق فروزان روشن رهايي من ستارهها را صدا بزن دلم گرفته
مي دوني كه قهوه چندتا خاصيت داره؟...1)رغيق مثل قلبت 2)سنگينه مثل عقلت 3)خوش رنگه مثل چشمات 4)تلخه مثل دوريت
آنگاه که.......... ضربه هاي تيشه زندگي را بر ريشه آرزوهايت حس ميکني؛ به خاطر بياور که ............ ... زيبايي شهاب ها از شکستن قلب ستارگان است!!!!
وقتي واقعيت ها , آدم را فريب بدهند چه کار مي شود کرد ؟ روزگاريست که حقيقت هم لباسي از دروغ بر تن کرده است و راست راست توي خيابان راه مي رود عشق نشسته است کنار خيابان , کلاهي کشيده بر سر و دارد گدايي مي کند و مرگ , در قالب دخترکي زيبا , گلهاي رز زرد مي فروشد
اين جمله هميشه يادت باشه : زندگي گل سرخئ است که گلبرگهايش خيالي وخارهايش واقعي است
عشق گفتم : تا تورو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت... به احساس گفتم: تا تورو دارم تنها نيستم منو تنها گذاشت و رفت... به وفا گفتم:تا تورو دارم تنها نيستم اونم منو تنها گذاشت و رفت... ولي وقتي به تنهايي گفتم:تا تورو دارم تنها نيستم موندو هم دم و مونسم شد
هيچ مي داني تک تک آن ستاره هايي که هر شب نگاه خسته اما مشتاقت را به آنها مي دوزي و آرزو ميکني که کاش مي توانستي با دستهايت سهم خودت را از آسمان برداري . اگر تو بخواهي مي توانند پلکاني شوند و تو را اوج دهند تا ملاقات خدا؟
ميگي گل رو دوست داري ولي ميچينيش... ميگي بارون رو دوست داري ولي با چتر ميري زيرش... ميگي پرنده رو دوست داري ولي تو قفس ميندازيش... چه جوري ميتونم نترسم وقتي ميگي دوستم داري؟؟؟
امشب از درد ناليدم کاش مي دانستي بيش از آنکه درد جسمم را بيازارد روحم را در هم مي شکند. امشب به اندازه تمام ثانيه هاي عمرم بر تو بر خويش و بر تنهائي و چشمان باراني ام که در انتظار ماندند گريستم. کاش بودي و دست هاي تنهايم را مي فشردي و من سر بر سينه مهرت مي گذاشتم تا بغض و ناباوري ام را براي هميشه به گور فراموشي بسپارم
در عزاي عشق نشسته ام و هيچ نمي گويم همه گويند كه ... هي !! فلاني عشق است ؟؟؟
